IndexZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Garden of Eden

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Rory Brennan

avatar

Punten : 91

Character sheet
Naam: Rory Brennan
Token: The Elk
Liefde: We always walk the same path at the same time

BerichtOnderwerp: Garden of Eden   za jan 10, 2015 11:40 pm

TUESDAY MIGHT SEEM HASTY, NO?
Het einde van de middag begon al te naderen, te voelen aan de temperatuur die nog meer begon te dalen en de verkleuring in de lucht. De keuken kreeg er een rood-oranje gloed van, het oogde haast gezellig ook al was de ruimte nogal leeg, als in, er is maar één persoon aanwezig. En enkel het pruttelen van water weerklonk door de kleine ruimte. Er werd onrustig gewoeld op een bankje naast het aanrecht. Echt slaap vatten kon Rory niet meer, de houten kastjes weerkaatste het laatste zonlicht, recht op het met kussen bedekte houtenbankje.  Met enige tegenzin krabbelde ze overeind om het vuur uit te zetten, het water was nu wel heet genoeg. Het pruttelen hield op en ze verpulverde een bouillon blokje. Je zou denken dat na zoveel winters te hebben doorstaan op het eiland je wel opgewassen zou zijn tegen het klimaat. Maar bij Rory was het alles behalve dat, iedere winter werd ze wel minstens één keer ziek of verkouden. En het enige wat ze nu kon binnenhouden was wat thee of bouillon. Niet dat het een probleem was, hypocriet eigenlijk, zelf loopt ze altijd achter de bewoners aan, zeggend dat ze genoeg moeten eten. Maar zelf houdt ze zich er niet altijd aan. Al moest ze nu wel iets gaan eten, ze begon er bleek uit te zien zelfs voor haar doen. Iets van fruit zou wel ideaal zijn, dat betekende echter wel dat ze naar buiten moest gaan. Niet anders dan een diepe zucht rolt over haar lippen bij de gedachte de kou weer in te gaan. Al de hele dag ziet ze de Scotianen langs haar raam lopen, met wolkjes rook uit hun mond wanneer ze aan het praten waren en daaraan kon ze al peilen hoe koud het wel niet moest zijn.

Na lang treuzelen, schuifelde Rory naar de deur toe, werkte haar voeten in een paar gympen, wikkelde haar nek en neus onder een wollensjaal en pakte een lege mand. En zodra ze de deur achter zich dicht trok, voelde ze de ijzingwekkende koude wind haar tegemoet blazen. Met opgetrokken schouders begon ze richting de tuinen en kassen van het eiland te lopen. In de winter zagen de tuinen er een beetje triest uit, maar binnen in de kassen was er nog volop kleur te zien. Vlug trok ze de glazendeur van de kas dicht, binnen was de temperatuur aangenaam en zelfs een beetje broeierig. Ze was echter gefocust op iets anders, haar ogen zochten namelijk de kas af op een andere bewoner. Ongevraagd fruit gaan plukken was niet bepaald beleefd. En terwijl ze de kas afstruinde, ontdeed ze zichzelf van haar sjaal en jas. Pas aan het eind van de kas kon ze iemand opmerken. Een lang figuur met goudblonde lokken die ze snel al herkende. De tuinderszoon, Aeden. ’’Nog steeds aan het werk?’’ De tijd was haar niet ontgaan, ook al zat ze de hele dag of in bed of op de bank. Het was al voorbij de ‘normale’ werktijden. Ze ging naast de jongen staan en moest als het ware opkijken naar de voor haar lange jongen. ’’Je moet ook wel een beetje rusten, Aeden.’’ Sprak ze met een welgemeende glimlach. Werken in de tuinen was niet zomaar een werkje, het eiste veel energie.

(ooc: heb maar gedaan dat ze elkaar kennen, want eilandbewoners enzo xD heb het nog wel een beetje open gehouden, dussem voel je vrij om nog dingen in te vullen ofzo c:)
THIS FRIDAY, HOW IS IT THIS FRIDAY?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aeden Shaw

avatar

Punten : 70
Real name : Verena

Character sheet
Naam: Aeden Airomise Shaw
Token: The Dog
Liefde: i currently have a crush on 94 people at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   zo jan 11, 2015 4:24 pm

Sometimes, your heart feels too big for your chest,
Het was half vier, twee uur voor de normale tijd, dat zijn ouders stopte met werken. Iedereen viel het op dat Aeden´s vader verschrikkelijk pijn had, maar toch was de man te koppig om zijn werk op te geven. Twee maanden geleden had zijn vader voor het eerst pijn, iets wat uiteindelijk reuma bleek te zijn. Aurelia had haar man gesmeekt te stoppen met het werken in de tuinen, omdat dit de reuma enkel erger zal maken. Inmiddels had zijn vader uitval in zijn linkerhand, wat hij vandaag met een mitella omhoog gebonden had. Tegen half 3, de lunch pauze, had Aeden samen met zijn moeder bedacht dat ze vanavond oma´s ovenschotel zouden maken. Hoewel Aurelia een prima moeder was en een goede werker in de tuinen, wist zij niet hoe ze de groente moest verwerken in een goede maaltijd. Dus toen Aeden´s moeder aan Simon vertelde dat Aeden ontzettend zin had in de ovenschotel, wist Simon wat er moest gebeuren: hij zou de ovenschotel moeten maken. Zo kregen ze hem eerder weg, maar niet voordat er nog een aantal mopperende ‘Ik kan mijn mensen niet alleen laten’ liet horen. Aeden besloot het werk van zijn ouders over te nemen en vanwege zijn, en hun, verschillende taken in de tuinen had hij nog genoeg te doen.

Hij was net bezig met het verzorgen van de aardbeienplanten toen zijn moeder hem de restjes ovenschotel bracht. Ook bracht ze hem een dampende beker chocolade melk met marshmallows, iets waar Aeden vanaf kinds af aan ontzettend van hield. Hij kuste zijn moeder op haar wang, beloofde het direct op te eten. Aurelia zei: 'maak het niet te laat', en zo vertrok ze weer naar haar man. Aeden liet zijn werk even met rust, baande zijn weg naar de kleine kantine en nam plaats. Daar veroverde hij in een record tempo zijn avondmaal. De bekerchocolademelk kon hij wel mee nemen, vond hij. Dit keer vereiste de de tomaten zijn aandacht. De rode bolletjes zouden morgenvroeg gebracht worden naar de groentewinkel. Hoewel buiten de kou om je oren sloeg, was het binnen in de kassen warm. Aeden bevond zich in een t-shirt, maar nog was dat te warm. Het zweet liep in straaltjes zijn nek in terwijl hij kist na kist vulde met tomaten, zo geconcentreerd in zijn werk dat hij niet eens hoorde dat iemand binnen was gekomen. 'nog steeds aan het werk?' klonk een bekende stem. Naast hem zag hij een nóg bekender gezicht. 'Je moet ook wel een beetje rusten, aeden.’’ sprak ze met een glimlach. Aeden zuchtte; 'Hey Ro' en ruilde zijn volle kist in voor een andere. 'Je weet hoe dat gaat; 'Zolang het groeit, is er werk' glimlachte hij. 'Maar vertel,' zei hij, terwijl hij zijn kist optilde en zo neerzette dat hij deze makkelijk kon vullen. 'Wat kom je hier doen? Weer van die magische kruidens stelen?' grapte hij. Hij wist dat Rory als farmaceut werkte en hoewel hij haar zeer respecteerde om het werk dat zij deed, geloofde hij niet echt in alle kruidens en pilletjes. Vroeger, toen hij een jaar of vier was, had hij twee spuiten in zijn armen gekregen wat later bleek te zijn voor een aantal ziektes en dat was alles wat Aeden ooit had gehad. Tuurlijk had hij ooit wel eens een koudje opgelopen, of hoofdpijn, maar nooit loste hij het op met medicijnen, het ging altijd weer vanzelf weg. Zelfs met de longontsteking die hij had opgelopen nadat hij een hert had gered, nam hij een warme douche en kop thee en ging hij vroeg naar bed. Een paar dagen later viel er echt niet meer aan hem te zien dat hij onderkoeld was geweest.  
and your thoughts sound too loud for your head.

_________________
“Wine comes in at the mouth, and love comes in at the eye;
That’s all we shall know for truth before we grow old and die.
I lift the glass to my mouth, I look at you, and I sigh.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rory Brennan

avatar

Punten : 91

Character sheet
Naam: Rory Brennan
Token: The Elk
Liefde: We always walk the same path at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   ma jan 12, 2015 9:48 pm

TUESDAY MIGHT SEEM HASTY, NO?
Van veraf had ze nog niet opgemerkt dat de jongen eigenlijk nog druk aan het werk was. Als ze dat al van tevoren wist, was ze naar een andere tuinier gaan zoeken. Zo nu en dan liep er meestal wel iemand rond om alles nog te controleren op dit tijdstip. Plots voelde ze zich een beetje onbeleefd, alsof ze hem aan het storen was. Ze was iets te enthousiast met het benaderen van hem. Ugh, waarom had ze niet van tevoren even kunnen nadenken. De jongen bleef stug doorgaan met het vullen van de kisten en eigenlijk zakte de moed om te vragen naar fruit haar in de schoenen. Bovendien wilde ze hem niet tot last zijn, even peinsde ze. Alleen hoe moest ze zich er nu weer eruit gaan praten, zelden kwam ze in de kassen. Meestal haalde ze het wel bij de groentewinkel, alleen vandaag was het winkeltje eerder dichtgegaan. Zijn grapje, schudde haar kort uit haar gedachten trein. 'Als je iets van magische aardbeien hebt, graag.' Grijnsde ze. Haar ogen bleven gericht op de kist die werd opgevuld met de tomaten. Alhoewel de tomaten er mooi rood en rond uitzagen, begon ze zich spontaan misselijk te voelen. Nee, echt eten zou ze nog niet binnen kunnen houden. De groentes en fruit uit de kassen of de tuinen waren wel altijd van goede kwaliteit, iets wat alleen het resultaat kon zijn van mankracht.

Een beetje ongemakkelijk wipte Ro op en neer op haar voeten. Echt prettig vond ze het niet om er maar een beetje bij te staan terwijl Aeden bezig was. 'Kan ik je misschien helpen?' Vroeg ze, weliswaar wel voorzichtig. Ze wilde hem ook weer niet voor de voeten lopen. Aeden leek net zoals haar de type te zijn die hulp liever weigerde, wanneer ze het zelf wel aankonden. 'Dan ben je weer eerder thuis, want hoe gaat het met je vader?' Even was ze vergeten dat ze vaag iets had opgevangen over de vader van de tuinderszoon. Via haar keukenraampje kreeg ze nog redelijk veel mee over wat er speelde, het bankje voor haar huis was hèt bankje om nieuws met elkaar uit te wisselen over bewoners waarschijnlijk. Ondertussen had ze haar jas en sjaal al ergens op de grond neergelegd om haar handen vrij te hebben. Het was misschien niet echt slim om nu fysiek arbeid te gaan verrichten, maar het feit dat ze wat ziekjes was zou toch niet opvallen. Velen zouden sowieso niet veel verwachten van een klein tenger meisje. Toch was ze wel bereid hem te willen helpen.
THIS FRIDAY, HOW IS IT THIS FRIDAY?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aeden Shaw

avatar

Punten : 70
Real name : Verena

Character sheet
Naam: Aeden Airomise Shaw
Token: The Dog
Liefde: i currently have a crush on 94 people at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   di jan 13, 2015 1:27 pm

Is what your living for
Met een zucht zette hij nóg een volle kist tomaten weg. Hij voelde zijn spieren trekken en het zweet in zijn nek werd alleen maar erger. Met de achterkant van zijn hand veegde hij enkele zweetdruppels van zijn voorhoofd en nek. Hij keek Rory onderzoekend aan. 'als je iets van magische aardbeien hebt, graag.' zei ze met een grote grijns op haar gezicht. 'Alles wat ik aanraak is magisch' grijnsde hij, terwijl hij nonchalant tegen de stapel kisten aanleunde. 'Ik heb toevallig nog een lading achter liggen, pak maar hoeveel je nodig hebt' Hij glimlachte. Hij mocht Rory graag, maar zelfs voor haar was het raar dat ze hier nog zo laat was. 'Kan ik je misschien helpen?' vroeg ze vervolgens, iets ongemakkelijk. Hij glimlachte naar haar, draaide zich om en greep een aantal kisten tegelijk vast. 'Nee, het is goed. Ik hoef bijna niks meer te doen' Toen de kisten zwaarder bleken te zijn dan hij dacht, zette hij ze weer op de grond en bedacht een andere manier om ze te vervoeren. Hij duwde er met zijn voet tegen aan, waardoor er een lichte beweging in kwam. 'Dan ben je weer eerder thuis, want hoe gaat het met je vader?' vroeg ze. Het klonk voorzichtig. Iedereen in het dorp wist hoe het met zijn vader ging en Aeden stak het dan ook niet onder stoelen en banken. 'Mijn vader is koppig. Zelfs nu zijn arm niet meer werkt gaat hij door; 'alles voor de mensen" Aeden zuchtte. Hij was trots op zijn vader en zijn grote liefde voor Nova Scotia, maar soms werd het té. Van vroeg af aan had Aeden geleerd dat gezondheid voor alles ging, maar nu brak zijn vader zijn eigen gemaakte regel.

Aeden schoof de kisten langzaam richting het magazijn met zijn voet. 'Kom, dan mag je wat vers fruit uitkiezen' glimlachte hij, terwijl hij Rory wenkte. Vervolgens zorgde hij dat deze goed opslot zat en zette de code van de koelcel aan. Helaas was het tegenwoordig zo dat er wel een groente of fruit gestolen werd, vandaar dat zijn vader enkele tijd geleden er een code op had gezet. Hij liep naar een wat kleinere koelcel, waar ze het verse fruit bewaarde. Hij schoof de deur open, de vries kou sloeg hem in zijn gezicht. In de cel lagen verschillende kisten op een rij. De kleurrijke collectie zorgde voor een grijns op Aeden's gezicht en een gevoel van trots. Het zag er prachtig uit; felrode aardbeien en kanariegele bananen vielen hem als eerst op. Maar er lag veel meer dan alleen de twee bekendste fruiten van de kassen, ook lychees en sinaasappelen en vele andere soorten waren aanwezig, zelfs in deze bar koude tijd. 'Alleen aardbeien? Of heb je zin in een fruit kistje?' Hij glimlachte naar Rory, streek met zijn hand door de ruimte alsof hij zei dat ze alles mocht meenemen. Er stonden kant en klaar fruit kistjes vlak naast de deur. Deze kleine kistjes waren gevuld met verschillende soorten fruit en groenten, deze werden in het winkeltje verkocht voor de klein prijsje. Het was een van de meest gekochte dingen in Nova Scotia, omdat iedere maand de kist wisselde van inhoud. Aeden's vader had altijd interesse in het verbouwen van nieuwe en onbekende soorten groentes en fruit. Zo was hij enkele weken begonnen met het verbouwen van lychees, iets wat nu als een malle verkocht. Met een grijns op zijn gezicht geplakt, pakte Aeden een verse aardbei en schoof hem in zijn mond.  
worth dying for?

_________________
“Wine comes in at the mouth, and love comes in at the eye;
That’s all we shall know for truth before we grow old and die.
I lift the glass to my mouth, I look at you, and I sigh.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rory Brennan

avatar

Punten : 91

Character sheet
Naam: Rory Brennan
Token: The Elk
Liefde: We always walk the same path at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   di jan 13, 2015 10:30 pm

TUESDAY MIGHT SEEM HASTY, NO?
’Oh Aeden..’ Grijnsde ze, hoofdschuddend om zijn opmerking. En daarbij ging de jongen ook nog eens nonchalant tegen de stapel kisten aanleunen. Waarschijnlijk zouden nu veel van de vrouwelijke Scotianen smelten. Veel moeite hoefde hij toch niet te doen met zijn goudblonde lokken en groene ogen, ze ging er vanuit dat hij er zelf ook wel van bewust was. Opnieuw werd ze uit haar gedachten trein getrokken en bij zijn woorden, kantelde ze haar hoofd even. ’Hmm, oké, maar dan wil ik je wel gewoon betalen, dat zou ik ook hebben gedaan als ik het bij het groentewinkeltje zou halen.’ Zei ze met een glimlach, dat was haar even ontgaan. Dan zou ze er sowieso ook beter over voelen, want zoals verwacht was haar hulp niet nodig. Maar direct daarna greep hij een aantal kisten vast om ze op te tillen, ze opende haar mond al om te zeggen dat het misschien zwaar zou zijn. Ze zag alleen al dat hij ze weer terug neerzette en wegschoof met zijn voet. ’Zeker weten? Je ziet er wel een beetje moe uit.’ Merkte ze op en viste een zakdoek uit haar jas, vervolgens hield ze het uit naar hem. ’Je hebt wat op je voorhoofd.’ Zei ze weer grijnzend. Het zweet op zijn voorhoofd was haar niet ontgaan, het was inderdaad nogal broeierig binnen en dat begon ze ook al te merken hoe langer ze er was. Ze stropte de mouwen van haar shirt op. Niet dat het veel hielp. ’Koppig, hm? Jij kan er  ook wat van. Zou jij niet hetzelfde hebben gedaan dan?’ Ze wist hoe Aeden’s vader was, maar volgens mij zou hij precies hetzelfde gedaan hebben voor de mensen hier. Dat maakte het eiland juist zo’n prettige plek om te wonen.

Braaf volgde ze hem richting de koelcel en keek even weg wanneer hij met het slot aan de gang ging. Dit was de eerste keer dat ze de koelcel zag en ze keek haar ogen uit naar de hele collectie. ’Oh wauw, dit had ik niet verwacht.’ Zei ze terwijl ze rond keek. Ze kon sowieso niet kiezen, de lychees vielen haar echter als eerst op. Ze liep richting de kist met de lychees en bekeek ze. ’Mijn vader heeft het altijd hierover, hij vindt het geweldig dat we ze nu ook op het eiland hebben.’ Finley was altijd dol op exotische vruchten, ze waren altijd ontzettend duur in Canada uiteraard. Ze had niet verwacht dat deze vruchten hier verbouwd kon worden en keek op naar Aeden. ’Ik denk dat zo’n kistje wel goed is, ik kan toch geen keuze maken.’ Ondertussen trok ze haar jas weer aan, de koelcel was bijna net zo koud als buiten. En ondanks de vele winters op dit eiland te hebben meegemaakt, kon ze nooit wennen aan de kou. Ze maakte echter nog wel een rondje in de koelcel om alle vruchten te bekijken, in tegenstelling tot de tomaten werd ze niet misselijk bij het zien van het fruit. Bananen hier, sinaasappels daar, appels, mango’s. Er was echt te veel keus en stuk voor stuk zagen ze er echt goed uit. Daar mochten ze inderdaad wel trots op zijn, maar iedereen wist op het eiland wel dat het werk hier goed gedaan werd. Ze liep terug naar de deur om een kistje met fruit op te pakken. ’Hoeveel kosten deze ook al weer?’ Vroeg ze terwijl ze het kistje bekeek. Kieskeurig was ze niet, ze lustte alles wel qua fruit. Misschien moest ze iets gaan bakken met het fruit, ze had een vermoeden dat Aeden haar geld niet zal aannemen.
THIS FRIDAY, HOW IS IT THIS FRIDAY?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aeden Shaw

avatar

Punten : 70
Real name : Verena

Character sheet
Naam: Aeden Airomise Shaw
Token: The Dog
Liefde: i currently have a crush on 94 people at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   wo jan 14, 2015 7:18 pm

And now my heart stumbles on things I don't know
Rory kantelde haar hoofd even en sprak vervolgens; "Hmm, oké, maar dan wil ik je wel gewoon betalen, dat zou ik ook hebben gedaan als ik het bij het groentewinkeltje zou halen" Aeden reageerde met een grijns en schudde zijn hoofd; daar was hij het zeker niet mee eens. Toen hij haar hulp weigerde, kreeg hij de reactie ’zeker weten? je ziet er wel een beetje moe uit.’ En dat wist Aeden ook wel. De afgelopen twee weken was het nogal zwaar geweest in de kassen vanwege het slechte weer. Ondanks alles verwachte iedereen toch zijn portie groente en fruit, want inhield dat iedereen alleen maar harder moest werken. En de rare nachten, de vreemde dromen en het verschrikkelijke onrustige gevoel dat hij in zijn lichaam kreeg tijdens die dromen, hielpen niet bepaald met zijn portie rust. ’je hebt wat op je voorhoofd.’ Sprak ze grijnzend terwijl ze Aeden een zakdoek aanbood. Aeden weigerde de deze met een glimlach, trok zijn shirt omhoog om het met onderkant zijn voorhoofd af te vegen. Hierdoor was kort een stukje buik zichtbaar, een klein streepje haar liep vanaf de zwarte rand van zijn boxer naar zijn navel. Vluchtig propte Aeden zijn shirt weer naar beneden; hoewel Aeden wist dat hij er vrij goed uitzag, gaf hij er weinig om. Maar hij wou dan ook zeker niet te zeker van zichzelf over komen. Hij merkte aan Rory dat ze het inmiddels ook warmer kreeg. Zelfs Aeden, na alle uren in de kassen, merkte dat het warmer werd. Of kwam dat alleen door zijn gezelschap? ’koppig, hm? jij kan er  ook wat van. zou jij niet hetzelfde hebben gedaan dan?’  Natuurlijk wist Rory dat en eigenlijk hoefde Aeden niet eens te antwoorden. Iedereen wist dat hij en zijn familie alles voor iedereen over hadden, zelfs als dat zou betekenen dat ze zelf geen eten zouden hebben. 'Ik weet het, ik weet het." grinnikte hij zacht. Was hij trots dat hij op zijn vader leek? Uiteraard.

Bij de koelcel leek Rory nogal geschokt door het hele gebeuren. Zo klein als ze vergeleken met Aeden was, leek ze wel een jong meisje dat haar ogen uit keek in het circus. ’oh wauw, dit had ik niet verwacht.’ sprak ze, rond kijkend. Hij volgde haar toen ze naar de kist met lychees liep. Hij probeerde er tegen aan te leunen, maar de kisten waren te onstabiel. Zijn hand gleed weg, maar met een grijns op zijn gezicht herstelde hij zich of er niks gebeurd was, plaatste vervolgens zijn handen in zijn zakken. ’mijn vader heeft het altijd hierover, hij vindt het geweldig dat we ze nu ook op het eiland hebben.’ Sprak ze. Ergens kon Aeden zich wel herinneren dat zijn vader het ooit over Finley had gehad en hoe hij dol was op bijzonderde vruchten. Net zoals Simon zelf. 'Het is ook geweldig' sprak Aeden, lichte trots in zijn stem, 'ze zijn geïmporteerd uit China' Hij pakte een lychee op terwijl hij sprak, draaide het rond tussen zijn vingers. De lychees vielen vrij goed in de smaak en hoewel Aeden ooit had geleerd 'wat de boer niet kent, vreet ie niet' viel dat in Nova Scotia nog wel mee. Hij wist nog hoe ze ooit kaki fruit hadden verbouwd en het hele dorp in shock was. Want wat was dit voor fruit? ’ik denk dat zo’n kistje wel goed is, ik kan toch geen keuze maken.’ Rory trok haar jas weer aan, waarschijnlijk vanwege de grote temperatuur wisseling. Aeden vond het heerlijk. Hij leek of de achtergebleven zweetdruppels in zijn bevroren. Rory liep een rondje door de cel, liep vervolgens naar de kistjes. ’hoeveel kosten deze ook al weer?’ Aeden barste in lachen uit. Een harde, blunderende lach galmde door de koelcel. 'Oh Ro, je denk toch niet dat ik je hier voor laat betalen? Mijn ouders zouden me nog liever uit huis zetten.' Hij lachte nogmaals. 'En anders sta je bij mij in het krijt. Wie weet kan jij of je vader het ooit zo ver krijgen dat jullie mijn vader overtuigen tot het gebruiken van pijnstillers, dat is wat farmaceuten doen toch?' Zijn lach verzwakte even bij het denken aan zijn vaders ondraaglijke pijn.    
My weakness I feel I must finally show

_________________
“Wine comes in at the mouth, and love comes in at the eye;
That’s all we shall know for truth before we grow old and die.
I lift the glass to my mouth, I look at you, and I sigh.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rory Brennan

avatar

Punten : 91

Character sheet
Naam: Rory Brennan
Token: The Elk
Liefde: We always walk the same path at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   vr jan 16, 2015 12:44 am

TUESDAY MIGHT SEEM HASTY, NO?
De geweigerde zakdoek stopte ze terug in haar jaszak. En in plaats daarvan trok de jongen zijn shirt omhoog, uiteraard had hij daar niets onder aan en zijn buik werd zichtbaar. Grijnzend schudde Rory haar hoofd weer even wanneer hij zijn shirt weer terug propte. 'Je hoeft er niet in te wrijven dat je het hier niet koud vindt.' Grapte ze. Ze zei echter niets over zijn ontblote buik, ze wilde niet iets zeggen dat mogelijk anders opgevat kon worden. Op haar opmerking zweeg hij echter, dat was al genoeg om te weten dat hij inderdaad hetzelfde zou hebben gedaan. Hij gaf het grinnikend toe. 'Het is wel iets positief hoor.' Ze zou precies hetzelfde doen. Misschien was onzelfzuchtigheid een kenmerk van de Scotianen. Vooral omdat het niet zo'n grote gemeenschap is en iedereen elkaar kent.

In de koelcel voelde ze zich werkelijk als een kind in een snoepwinkel. Bijna letterlijk, omdat ze met haar lengte wel als kind kon gaan. Haar ogen waren gericht op de lychees, maar in haar ooghoeken merkte ze Aeden's hand die uitgleed. Even keek ze op om tegen zijn grijns aan te kijken. Automatisch krulde haar mondhoeken ook tot een grijns. 'Wat ben je toch schattig. Grijnsde ze en tegelijkertijd plaatste ze haar handen op zijn wangen, om ze als het waren te squishen, waardoor hij het gezicht kreeg van een goudvis. Daarbij moest ze wel een beetje op haar tenen gaan staan, vanwege het lengteverschil. Vervolgens liet ze hem los om naar zijn woorden te luisteren. Geïmporteerd uit China. Dat was nog eens een end. Maar het was toch wel iets indrukwekkend.

Ze was bloedserieus over het feit dat ze wilde betalen. Maar Aeden weigerde, zoals verwacht met een bulderende lach die de koelcel vulde. Even keek ze hem verbaasd aan. Om vervolgens weer te glimlachen. Zijn lach was echter snel weer van zijn gezicht afgeveegd, wanneer hij over zijn vader begon. Ze begreep zijn pijn om zijn vader. Ze zou precies hetzelfde voelen als Finley iets overkwam. En ze knikte. 'Ja natuurlijk, dat zal ik zeker proberen. Dat was ongeveer haar doel hier op het eiland mensen helpen met medicijnen en Finley deed het arts gedeelte. 'Dat overtuigen gaat wel een heel karwei worden denk ik. Gaf ze eerlijk toe vanwege de koppigheid. 'Maar bedankt, ik sta bij je in het krijt. Dat is eigenlijk altijd, maar voor het idee. Tenzij je iets verschrikkelijks hebt gedaan was iedereen bereid hier elkaar te helpen.

'Ben je nu dan klaar? Als je wilt kun je bij ons langskomen, neem je vader mee, Finley is waarschijnlijk al thuis.' Ze had het kistje weer neergezet om haar jas dicht te kunnen ritsen en haar sjaal weer om te doen, aangezien ze weer de kou in moest gaan. En weer met het kistje in handen, wendde ze zich tot Aeden.
THIS FRIDAY, HOW IS IT THIS FRIDAY?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aeden Shaw

avatar

Punten : 70
Real name : Verena

Character sheet
Naam: Aeden Airomise Shaw
Token: The Dog
Liefde: i currently have a crush on 94 people at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   vr jan 16, 2015 1:48 pm

be like a star, beautiful to look at
Toen Aeden zijn buik lichtelijk bloot gaf, schudde Rory grijzend haar hoofd. ’Je hoeft er niet in te wrijven dat je het hier koud vindt’ merkte ze op. Hij had het hier inderdaad ook niet koud, dat was zeker waar. Toen hij vervolgens toe gaf dat hij het hetzelfde als zijn vader gedaan zou hebben, vertelde ze hem dat het wel iets positiefs was. Daar was hij blij mee. In de koelcel, bij zijn ongelukje, krulde Rory’s mondhoeken tot een grijns.'wat ben je toch schattig” sprak ze met een grijns, terwijl ze haar handen naar zijn gezicht bracht. Hierbij drukte ze zijn wangen samen, iets wat zijn moeder vroeger vaak deed, waardoor hij er uit zag als een grote lippige vis. Toen hij opmerkte hoe erg ze hiervoor op haar tenen moest staan, lachte hij. Hij was nou eenmaal wat groter, zijn vader was ooit 1,90 geweest, en meestal genoot hij daar wel van. Zeker op momenten als deze, wanneer een meisje op haar tenen moest staan om het goed aan te kunnen kijken of bij zijn gezicht te kunnen. Hij vond het schattig, het herinnerde hem eraan dat hij met weinig moeite haar zou kunnen optillen in zijn armen.

Met een knik bevestigde ze vervolgens ’'ja natuurlijk, dat zal ik zeker proberen.’ Een opgeluchte glimlach bereikte Aeden’s lippen.'dat overtuigen gaat wel een heel karwei worden denk ik.’ En Aeden beantwoorde dat met een knik. ’Dat gaat inderdaad nog wel wat worden’ sprak hij. 'maar bedankt, ik sta bij je in het krijt.’ Sprak ze vervolgens. ’Geen dank Ro, je weet hoe we allemaal voor elkaar moeten zorgen’ Hij glimlachte. Hij had verwacht dat Rory iets koppiger geweest zou zijn over het feit dat ze niet hoefde te betalen. Hij wist dat ze het eigenlijk er ook niet mee eens was, maar waarschijnlijk wou ze geen moeite doen om dit ‘uit te vechten’. Niet dat dat echt zou gebeuren, Aeden was vreselijk makkelijk om over te halen. 'ben je nu dan klaar? als je wilt kun je bij ons langskomen, neem je vader mee, finley is waarschijnlijk al thuis.' sprak ze. Ze ritste haar jast dicht en deed haar sjaal weer om, waarschijnlijk om zich klaar te maken voor de kou buiten. Met het kistje in haar handen wendde ze zich tot Aeden, die zo afgeleid was door haar bewegingen dat hij was vergeten dat hij nog niet geantwoord had. ’Ja.. uh..’ sprak hij, waarbij hij zijn hand in zijn nek legde, ’Ja, ik ben klaar. En is goed, ik zal mijn vader wel overtuigen’ sprak hij. Dat was waarschijnlijk niet heel moeilijk, zijn vader mocht Finley graag. Eigenlijk mocht hij iedereen wel. Met een glimlach stapte hij de koelcel, die hij vervolgens afsloot zodra Rory er ook uit gestapt was. ’Nou, op naar buiten dan maar’ sprak hij, terwijl hij op weg ging naar de kantine om zijn sweater en jas op te halen.

_________________
“Wine comes in at the mouth, and love comes in at the eye;
That’s all we shall know for truth before we grow old and die.
I lift the glass to my mouth, I look at you, and I sigh.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rory Brennan

avatar

Punten : 91

Character sheet
Naam: Rory Brennan
Token: The Elk
Liefde: We always walk the same path at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   vr jan 16, 2015 7:24 pm

TUESDAY MIGHT SEEM HASTY, NO?
Buiten de koelcel voelde ze de broeierigheid van de kas weer. ’Ik neem aan dat je eerst nog langs huis moet, dus dan ga ik alvast, kan Finley zich ook een beetje voorbereiden.’ Sprak ze kort lachend. Voorbereiding was zeker nodig om Aeden’s vader te overtuigen, al had Finley misschien een voordeel met zijn reputatie als een betrouwbare arts. Dat was in het begin compleet het tegenovergestelde. Gelukkig had ze niet heel veel meegekregen van de kilheid tegenover buitenstaanders. En ze begon weer af te dwalen met haar gedachten, vlug keek ze op naar Aeden. Het licht in de kas was anders en ze kon vage lijnen van vermoeidheid in zijn gezicht zien. Niet alleen van het zware werk, maar waarschijnlijk ook door de bezorgdheid om zijn vader. Ze wreef even over zijn boven arm en glimlachte. ’Het komt goed.’ En daarmee nam ze kort afscheid van hem en liep de kas vlug uit, voordat ze het weer zo warm begon te krijgen.

Thuis werd ze letterlijk warm ontvangen. Finley had de open haard opgestookt en lag lui op de bank met een boek in zijn handen. De keuken was leeg en er was geen enkele teken van hem dat hij zou gaan koken. Waarschijnlijk was hij er vanuit gegaan dat Rory weer beter was aangezien ze weg was. Ze voelde zich inderdaad weer beter door de buitenlucht, maar het was nog maar de vraag of ze nu wel eten kon binnen houden. Kort zuchtte ze even en begon met enige tegenzin snel het avondeten voor haar vader klaar te maken. Ondertussen bracht ze hem op de hoogte van haar bezoek bij de kassen. Haar vader was nog best enthousiast over het idee om Aeden's vader te overtuigen. Hij was direct van de bank afgekomen om in de grote boekenkasten naast de open haard iets te zoeken dat betrekking had op de klacht van Simon. Al had hij even ongelovig gereageerd wanneer ze hem vertelde dat ze zo al zouden komen. Met een bord lasagne en het boek plofte hij neer op de bank. Bij het zicht van de lasagne werd ze licht ontoepasselijk. In plaats daarvan pakte ze een appel uit het fruitkistje en met de appel liep ze naar buiten om nog wat blokken hout te pakken om in de open haard te gooien.
THIS FRIDAY, HOW IS IT THIS FRIDAY?

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aeden Shaw

avatar

Punten : 70
Real name : Verena

Character sheet
Naam: Aeden Airomise Shaw
Token: The Dog
Liefde: i currently have a crush on 94 people at the same time

BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   vr jan 23, 2015 9:05 pm

And now my heart stumbles on things I don't know
Zodra ze buiten de koelcel waren, sprak Rory. ’ik neem aan dat je eerst nog langs huis moet, dus dan ga ik alvast, kan finley zich ook een beetje voorbereiden.’ Ze lachte. Aeden schonk haar een glimlach en een kort knikje. Het was juist om finley voor te bereiden, want hoewel finley een goeie arts was, was simon nog steeds ontzettend koppig.’het komt goed.’ sprak ze en daarmee nam ze afscheid van Aeden. Vluchtig liep ze de kas uit. Een zucht verliet Aeden's lippen. Met een snelle beweging trok hij zijn jas aan en stapte hij door de gang van koelcellen, waarbij hij iedere cel controleerde of deze goed dicht zat. Vervolgens controleerde hij of de sproeiers nog steeds uit stonden, want het was winter maar mensen waren nog steeds niet slim genoeg om te weten dat de spoeiers mogelijk niet konden werken. Vervolgens klikte hij de lichten uit en sloot de kas af met zijn sleutel. Met grote passen beende hij naar zijn huis, wat maar een aantal meter van de kassen verwijderd was.

Met een bibberde zucht stapte hij zijn deur binnen, wrijvend in zijn handen en met spijt dat hij te koppig was geweest om handschoenen en een sjaal om te doen. 'Aeden?' Sprak zijn moeder, haar hoofd stak uit de keuken. 'Hai mam' glimlachte hij, terwijl hij zijn jas uit deed. Glimlachend liep hij naar haar toe en gaf haar een kus op haar wang. 'Ging alles goed lieverd?' sprak ze en toen pas viel het hem op dat ze bezig was met het maken van warme chocolade, haar moeder instinct had haar vast verteld dat Aeden zo thuis zou komen.Hij beantwoordde haar vraag met een knikje. 'Mooi' lachte ze, terwijl ze hem een dampende mok chocolade melk aangaf. Aeden nam deze dankbaar aan, terwijl hij plaats nam aan de houten tafel die in de keuken stond. 'Is pap er nog?' vroeg Aeden voorzichtig en zijn moeder keek op. 'Hij is in de woonkamer, is er iets?'' Ze klonk bezorgd, maar Aeden stelde haar algauw gerust. 'Rory zei dat Finley hem wou spreken' hij nam een slokje van de hete chocolade en glimlachte naar zijn moeder. Haar blonde haren werden langzaam grijs en ze zag er moe uit. Elke dag weer stond ze vroeg op, maakte ze ontbijt voor Simon en Aeden om vervolgens zonder enige klachten te werk te gaan. Aeden wou haar net aanbieden een tijdje vrij te nemen, toen een stem hem onderbrak. 'Finley? Wat zou hij van me moeten' Sprak zijn vader, die stilletjes de keuken binnen geschoven was en nu tegen de deurpost leunde. 'Hij wil vast alleen maar helpen Simon' sprak Aeden's moeder gerustellend en ze maakte een kop chocomelk voor haar zelf. 'Heb je nu tijd pa?' sprak Aeden, terwijl hij vanuit zijn stoel opkeek naar zijn bijna twee meter lange vader. 'Ach, waarom niet. Je moeder blijft me alleen maar zielig aan kijken' grinnekte hij. Aerelia schudde haar hoofd zuchtend. 'Nou op naar Finley dan maar' En Simon was al onderweg naar zijn jas. Met deze half aan kwam hij Aeden ophalen vanuit de keuken.  

Met zijn hoofd half verborgen in zijn sjaal sjokte Aeden naast zijn vader, richting het huis van Finley. 'Heb je alle kistjes gevuld?' sprak zijn vader, waarschijnlijk alleen maar om de stilte te verbreken. 'Ja' Sprak Aeden kortaf, proberend om alle warmte die hij door zijn kop chocomelk had gekregen te behouden. Eenmaal bij het huis aangekomen, belde ze aan en wachte ze.

   
My weakness I feel I must finally show

_________________
“Wine comes in at the mouth, and love comes in at the eye;
That’s all we shall know for truth before we grow old and die.
I lift the glass to my mouth, I look at you, and I sigh.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Garden of Eden   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Garden of Eden
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
The Path :: THE ISLAND :: LOCKEPORT-
Ga naar: